روابط کار و منابع انسانی

استاندارد های حسابداری ایران

هر فردی که در رشته حسابداری تحصیل کرده و در این حرفه مشغول به کار است، می‌داند اصول و استانداردهای متعددی در این حوزه وجود دارند که باید رعایت شوند. این استانداردها اهمیت زیادی برای حسابداران دارند تا جایی که اگر یک حسابدار هنگام تهیه و تدوین گزارش‌های مالی طبق این استانداردها عمل نکند، گزارش‌هایی که تهیه کرده است، رد می‌شوند و مورد قبول دیگر حسابداران قرار نمی‌گیرند. در کل 42 استاندارد حسابداری در ایران وجود دارد. برخی از این اصول کاربردی‌تر و برخی هم کم‌اهمیت‌تر هستند. در ادامه این مطلب، برخی از مهم‌ترین استانداردهای حسابداری را به شما معرفی می‌کنیم.

  • استاندارد شماره 1: نحوه ارائه صورت‌های مالی (تجدید نظر شده ۱۳۹۷)؛
  • استاندارد شماره 2: صورت جریان وجه‌های نقد (تجدید نظر شده ۱۳۹۷)؛
  • استاندارد شماره 3: درآمد عملیاتی؛
  • استاندارد شماره 4: ذخایر، بدهی‌های احتمالی و دارایی‌های احتمالی – تجدیدنظر شده ۱۳۸۴؛
  • استاندارد شماره 5: رویداد‌های بعد از تاریخ ترازنامه تجدیدنظر شده ۱۳۸۴؛
  • استاندارد شماره 6: گزارش عملکرد مالی مصوب (به صورت کنار گذاشته شده از سال ۹۸)؛
  • استاندارد شماره 7: 
  • استاندارد شماره 8حسابداری موجودی مواد و کالا؛
  • استاندارد شماره 9: حسابداری پیمانکاری بلندمدت؛
  • استاندارد شماره 10: حسابداری کمک‌های بلاعوض‌ دولت‌؛
  • استاندارد شماره 11: دارایی‌های ثابت مشهود – (تجدید نظر شده ۱۳۸۶ و اصلاح شده براساس استاندارد های حسابداری جدید تا مهر ۱۳۸۹)؛
  • استاندارد شماره 12: افشای اطلاعات اشخاص وابسته – تجدید نظر شده ۱۳۸۶؛
  • استاندارد شماره 13: حسابداری مخارج‌ تأمین‌ مالی؛
  • استاندارد شماره 14: نحوه‌ ارائه‌ دارایی‌های جاری و بدهی‌های جاری (کنارگذاری از ۱۳۹۸/۱/۱)
  • استاندارد شماره 15: حسابداری سرمایه‌گذاری‌ها
  • استاندارد شماره 16: آثار تغییر و تسعیر نرخ ارز (تجدیدنظرشده ۱۴۰۰)؛
  • استاندارد شماره 17: داراییهای نامشهود (تجدید نظر شده ۱۳۸۶ و اصلاح شده براساس استانداردهای حسابداری جدید تا مهر ۱۳۸۹)؛
  • استاندارد شماره 18: صورت‌های مالی تفکیکی و جداگانه؛
  • استاندارد شماره 19: ترکیب‌های تجاری – تجدیدنظر شده ۱۳۸۴ (کنارگذاری از ۱۴۰۰/۱/۱)
  • استاندارد شماره 20: سرمایه‌گذاری در واحدهای تجاری وابسته و مشارکتهای خاص (تجدیدنظرشده ۱۳۹۸)؛
  • استاندارد شماره 21: حسابداری اجاره‌ها (اصلاح شده براساس استانداردهای حسابداری جدید تا مهر ۱۳۸۹)؛
  • استاندارد شماره 22: گزارشگری مالی میان‌دوره‌ای (تجدیدنظرشده ۱۴۰۰)؛
  • استاندارد شماره 23: حسابداری‌ مشارکتهای خاص‌ (اصلاح شده براساس استاندارد های حسابداری جدید تا مهر ۱۳۸۹) (کنارگذاری از ۱۴۰۰/۱/۱)
  • استاندارد شماره 24: گزارشگری مالی واحدهای تجاری در مرحله‌ قبل از بهره‌برداری؛
  • استاندارد شماره 25: گزارشگری بر حسب‌ قسمتهای مختلف؛
  • استاندارد شمار‌ه 26: فعالیت‌های کشاورزی؛
  • استاندارد شماره 27: طرح‌های مزایای بازنشستگی؛
  • استاندارد شماره 28: فعالیت‌هاى بیمه عمومى؛
  • استاندارد شماره 29: فعالیت‌های ساخت املاک (اصلاح شده براساس استانداردهای حسابداری جدید تا مهر ۱۳۸۹)؛
  • استاندارد شماره 30: سود هر سهم؛
  • استاندارد شماره 31: دارایی‌های غیرجاری نگهداری شده برای فروش و عملیات متوقف شده؛
  • استاندارد شماره 32: کاهش ارزش دارایی‌ها؛
  • استاندارد شماره 33: مزایای بازنشستگی کارکنان؛
  • استاندارد شماره 34: رویه‌های حسابداری،تغییر در برآوردهای حسابداری و اشتباهات؛
  • استاندارد شماره 35: مالیات بر درآمد؛
  • استاندارد شماره 36: ابزار‌های مالی (ارائه)؛
  • استاندارد شماره 37: ابزار‌های مالی (افشاء)؛
  • استاندارد شماره 38: ترکیب‌های تجاری (مصوب ۱۳۹۸)؛
  • استاندارد شماره 39: صورت‌های مالی تلفیقی (مصوب ۱۳۹۸)؛
  • استاندارد شماره 40: مشارکت‌ها (مصوب ۱۳۹۸)؛
  • استاندارد شماره 41: افشای منافع در واحدهای تجاری دیگر (مصوب ۱۳۹۸)ا؛
  • استاندارد شماره 42: اندازه‌گیری ارزش منصفانه؛
  • استاندارد شماره 43: درآمد عملیاتی حاصل از قرارداد با مشتریان (لازم‌الاجرا از ۱۴۰۴/۱/۱)
اشتراک‌ها:

پست های مرتبط

پست های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *